به گزارش سراج24، گزارش تحلیلی به تحلیل و بررسی برخی اخبار و مطالب کمتر دیده شده در لابهلای رسانههای کشور میپردازد. در این بسته گزارشی _ تحلیلی علاوه بر خوانش اخبار؛ سوابق و برخی تحلیلهای موجود پیرامون این مطالب نیز آورده شده است.
اختلاف عباس عبدی و حسین مرعشی درباره شرافت لکهدار جریان خاص
عباس عبدی، فعال سیاسی اصلاحطلب در بخشی از گفتوگوی خود با شماره روز یکشنبه روزنامه اعتماد درباره چیستی راهبرد اصلاحات گفته است: برای پاسخ به این پرسش، اول باید موجودیتی به نام اصلاحطلبان از حیث برنامه و تشکیلات و رهبری وجود داشته باشد تا بتوان از این تعابیر استفاده کرد. به نظر نمیرسد که اصلاحطلبان در چنین وضعی قرار داشته باشند.
او افزوده است: مساله اصلی اصلاحطلبان چه پیش و چه پس از توافق، دولت روحانی نیست. با آن، که مساله جدی ندارند. مساله اصلی آنان با کلیت ساختار است که ابتدا باید در این باره وضعیت خود را مشخص کنند...نیاز امروز آنان، بیان یک ایده روشن درباره جامعه و سیاست، نگاه آنان به ساختار قدرت و بررسی آنچه در گذشته رخ داده و نشان دادن یک چشم انداز روشن از اصلاحطلبی در آینده است. در کنار اینها باید یک اراده معین در پشت چنین ایدهای خود را نشان دهد. بنده که جزو پیگیرهای چنین اخباری هستم، از وجود چنین ایده و ارادهای بی اطلاع هستم. اگر شما اطلاع داشتید ما را هم خبر کنید.
در همین حال حسین مرعشی، دیگر فعال مبرّز اصلاحطلب نیز در بخشی از گفتوگوی اخیر خود با خبرگزاری ایلنا با اشاره تلویحی به محدودیت و احتقان اصلاحطلبان در سپهر سیاست جمهوری اسلامی ایران (که عباس عبدی هم بدان اشاره کرده) اظهار کرده است: اصلاحطلبان سالهاست با محدودیت خو گرفته و عادت کردهاند در این شرایط محدود هم به مردم خدمت کنند٬ ولی هیچ محدودیتی نمیتواند حضور اصلاحطلبان در عرصه سیاسی را تحت تاثیر قرار دهد!
او در عین حال تصریح میکند: بیاعتمادیهایی در مجموعه خانواده انقلاب بروز و ظهور کرده و همه هم در این بی اعتمادی مقصر بودند اما صرف نظر از اینکه چه جریان و اشخاص و نهادی در این بی اعتمادی سهم بیشتری داشتند، باید گفت که این اختلافات با منافع کشور و منافع مردم و منافع نظام هم راستا نیست.
*جریان سیاسی خاص متأسفانه به دلیل خط مشی عجیبی که در سال 88 انتخاب کرد دچار احتقان و انزوای سیاسی شد.
انزوا و احتقانی که البته، زندانی شدن عدد کثیری از چهرههای این جریان به دلیل جرایم سیاسی و یا اصرار بر اشتباهات سال 88، قهر سیاسی این جریان از انتخابات سال 89 و ایضاً استنکاف لیدر آنها از عذرخواهی رسمی بابت خط مشی غلط متخذه در انتخابات دولت دهم؛ به آن صورت جدیتری بخشید و عملاً سبب برانگیختگی یک بدبینی عمیق از سوی نظام اسلامی نسبت به این جریان شد.
همان مسئلهای که حسین مرعشی هم در بالا لفظ «بیاعتمادی» را درباره آن بهکار برده است و قبل از او نیز لیدر جریان اصلاحات بود که در صحبتهایی، این بدبینی را مورد اشاره صریح قرار داد و البته بر ضرورت رفع آن هم تأکید کرد.
احتقان اشاره شده که به گواه رسانههای اصلاحطلب به مثابه قفلی بر فعالیتهای سیاسی جریان خاص افکنده شده در میان اصلاحطلبان با دو واکنش کاملاً مجزا مواجه است.
صاحبان واکنش اول، کسانی همچون عباس عبدی، محمدعلی نجفی، اسحاق جهانگیری، عبدالواحد موسوی لاری، هادی خامنهای و لیدر جریان اصلاحات هستند که با رفتارهایی همچون صحبت کردن درباره اشتباهات این جریان در سال 88، تقبیح برخی شعارهای سرداده شده در اغتشاشات، تلاش برای دیدار با رهبر معظم انقلاب و نجوا پیرامون مسئله عذرخواهی و توبه نشان دادهاند که به رفع این احتقان و پاک کردن شرافت ملکوک شده، میاندیشند. (اگرچه هنوز راه درست این کار، یعنی عذرخواهی علنی و رسمی را در پیش نگرفتهاند)
کنشگران دوم نیز کسانی همچون محمدرضا خاتمی، سعید حجاریان و گویا حسین مرعشی هستند که همچنان از طلبکاری در سال 88، وقوع تقلب یا تدلس در آن سال و نیز ضرورت خو کردن به زیست در محاق (اشاره به صحبتهای مرعشی در بالا!) سخن میگویند.
از دلایل دو گروه اشاره شده برای انتخاب نحوه تعامل با احتقان سیاسی که بگذریم؛ این اختلافات فاحش همانطور که در صحبتهای متضاد حسین مرعشی و عباس عبدی نیز آشکار است، یک تفارق آشکار را در ساحت جریان سیاسی خاص سبب میشود که کوچکترین ثمره آن نحیفتر شدن پیکره جریان سیاسی خاص بر اثر طولانی بودن مدت احتقان است.
تفارقی که البته یقیناً کفه سنگینتر آن در صورت اتخاذ تصمیم، به نفع گروه اول یا همان حلقه ستادیها (تیم لیدر اصلاحات، عبدی و دیگران) پایین خواهد رفت و گروه دوم نیز چارهای جز تبعیت نخواهد داشت.
لیدر جریان اصلاحات در سال گذشته چندین مرتبه از وجود بدبینیهای نظام نسبت به اصلاحطلبان و ضرورت رفع این بدبینیها و قبول اشتباهات سخن گفت.
در اقتفای وی نیز عدد کثیری از ستادیهای اصلاحات به صحنه آمده و از این اظهارات حمایتهای مختلفی را خلوت و جلوت بهعمل آوردند.
رفتاری که مشخص نیست به چه تصمیمی منجر شود و آیا ثمرات آن به انتخابات مجلس دهم در اسفندماه امسال نیز خواهد رسید یا خیر؟!
گفتنیست: حسین مرعشی در بخش دیگری از گفتوگوی اشاره شده اظهار کرده است: اگر کسی از تکرار دولتهای نهم و دهم، تنش نلرزد و متاثر نشود یک ایرانی با شرف نیست!
***
آیا انگیزه معامله با خدا جایگزین ارائه دستاوردهای ملموس میشود؟!
انصاری:روحانی در مذاکرات، مخلصانه با خدا معامله کرد
مجید انصاری، معاون پارلمانی رئیسجمهور روحانی در مراسم ترحیم مرحوم سیدهدایتالله جهانآرا (پدر شهیدان جهان آرا) اظهار کرد: به فضل خدا از دیروز(شنبه) برجام عملیاتی شد و من متعجبم که بعضی افراد و برخی رسانهها گویی عزا گرفتهاند که مردم ایران از دغدغه خارج شدهاند و هنوز دریغ دارند از اینکه به دیپلماتهای ارزشمند و فرزندان انقلابی مردم خسته نباشید، بگویند اما به لطف خدا اکثر مردم به خوبی میدانند که در چه موقعیتی قرار داریم.
به گزارش سایت حزب ندای ایرانیان، وی ادامه داد: امروز رئیسجمهور و اعضای دولت با حمایت مردم، بسیجیان و مقام معظم رهبری مصمم هستند که راه شهید جهانآرا را در پیش بگیرند. آقای روحانی در سال 92 و در جریان مذاکرات، مخلصانه با خدا معامله کرد و تمام اعتبار خود و همه توان حقوقی و دیپلماتیک کشور را به میدان آورد.
انصاری در ادامه تصریح میکند: تقارن جالبی است که برنامهریزی و مقاومت برای فتح خرمشهر بیست ماه طول کشید و امروز هم دیپلماتهای جهادی ما با همان روحیه ایثارگری در عرصه دیپلماسی بیست ماه مقاومت کردند و با حضور مردم و حمایت مقام معظم رهبری توانستند عرصه غصبشده اقتصاد کشور را از اشغال تحریمگران بیرون بیاورند.
وی در صحبتهای خود همچنین از رئیس جمهور روحانی با عنوان «رئیسجمهور با کرامت» یاد کرده است.
*بخشهای انتخاب شده از صحبتهای انصاری صرفاً جهت خوانش مخاطبان محترم انتشار مییابد و بنا به دلایلی، تحلیل خاصی درباره آنها منتشر نمیشود.
اما در اینجا ذکر چند نکته ضروریست:
اول: تلاش برای «معامله با خداوند متعال» امری شخصی و نامکشوف است و بایستی در مواجهه با افکار عمومی نه با تمسک به آن بلکه بوسیله دستاوردهای ملموس و محسوس و نمودار و آمار درباره دستاوردهای مذاکرات سخن گفت.
خصوصاً اینکه رفتارهایی همچون قدم زدن با وزیر خارجه آمریکا و یا تماس تلفنی با باراک اوباما نیز در طول مذاکرات رخ داده و مورد انتقادات فراوانی واقع شده است.
دوم: دولت محترم تاکنون در مسئله هستهای به دو توافق دست پیدا کرده است. توافق اول یا همان «توافق موقت ژنو» که در سال 92 منعقد شد، جدای از اینکه دستاورد چشمگیر و ملموسی نداشت؛ با 100 تحریم جدید و تهدیدات نظامی بیشتر آمریکاییها نیز همراه شد.
توافق دوم یا همان توافق وین نیز اولاً هنوز از نظر قانونی در ایران بلاتکلیف است و ثانیاً تا این لحظه هیچ دستاورد ملموسی برای مردم و نظام اسلامی نداشته است.
و سوم: ربط دادن 20 ماه برنامهریزی برای عملیات بیتالمقدس به 20 ماه فعالیت دیپلماتیک و اشاره به «با کرامت بودن» رئیسجمهور نیز صحبتهایی هستند که در شأن مقامات دولت جمهوری اسلامی ایران نیستند و بایستی توجه داشت که نظیر همین حرفها و تملقات در دولت گذشته بود که مورد انتقادات آقایان قرار داشت.
***
«پروتکل الحاقی» و مسکوت گذاشتن مصوبه مجلس در برجام
مدیر کل آژانس بینالمللی انرژی اتمی در بخشی از صحبتهای خود در جلسه کمیسیون ویژه بررسی برجام که روز یکشنبه گذشته برگزار شد، اظهار کرده است: طبق برجام ایران بهصورت داوطلبانه پروتکل الحاقی را اجرا خواهد کرد.
به گزارش تسنیم، یوکیا آمانو افزوده است: این اقدام از طرف ما مثبت تلقی خواهد شد و کمک میکند تا اثبات ماهیت صلحآمیز برنامه هستهای ایران محقق شود.
*آمانو به بندی از برجام اشاره کرده است که امضا یا تعهد در قبال آن به مصوبه مجلس شورای اسلامی نیاز داشت.
مسئله پذیرش پروتکل الحاقی سالها بعنوان یکی از مناقشات اصلی در پرونده هستهای کشورمان مطرح بود و در مجلس هفتم شورای اسلامی نیز قانونی در همین زمینه به تصویب نمایندگان رسید که بر طبق آن پذیرش پروتکل الحاقی منوط به اجازه و تصویب مجلس شورای اسلامی است.
مسئله پذیرش پروتکل الحاقی حتی قبل از توافق ویَنی دولت نیز مؤکداً مورد اشاره برخی نمایندگان مجلس قرار گرفت و آنها بیان کرده بودند که دولت نباید این پروتکل را بدون اجازه مجلس بپذیرد.
به گزارش مشرق، «حسین نجابت» از نمایندگان اصولگرای مجلس و از اعضای فعلی کمیسیون ویژه بررسی برجام، قبل از توافق وین تاکید کرده بود که مجلس قطعا پیوستن به پروتکل الحاقی را نخواهد پذیرفت.
«منصور حقیقتپور» نائب رئیس کمیسیون امنیتملی و سیاستخارجی مجلس شورای اسلامی و دیگر عضو فعلی کمیسیون ویژه نیز پذیرفتن پروتکل الحاقی توسط هیئت مذاکرهکننده جمهوری اسلامی را مردود دانسته و تصریح کرده بود: مسلماً مقامات ایرانی شرکتکننده در مذاکره با گروه 1+5 مواردی نظیر پروتکل الحاقی را قبول نخواهند کرد و مطمئنا به این سمت نخواهند رفت!
و «علاءالدین بروجردی» رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس هم در اینباره گفته بود: ما در مجلس عدم پذیرش پروتکل را به تصویب رساندیم و چون این موضوع مصوبه مجلس است طبیعی است که برداشتن هر گامی در این زمینه از سوی دولت باید با مصوبه مجلس باشد.
با تمام این اوصاف اما گویا امر غیر طبیعی رخ داده و پروتکل الحاقی بدون تصویب مجلس در متن برجام گنجانده شده، پذیرفته شده و دولت نیز صریحاً تأکید دارد که مجلس شورای اسلامی نباید دست به اصلاح متن برجام بزند.
و قضیه وقتی پیچیدهتر میشود که علیالظاهر آمانو هم در جلسه استماع کمیسیون ویژه، به صراحت، پذیرش پروتکل را مورد اشاره قرار میدهد و حتی آنرا اقدامی مثبت هم ارزیابی میکند!
اکنون باید منتظر ماند و نحوه واکنش کمیسیون ویژه و مجلس شورای اسلامی نسبت به این تغافل قانونی را مشاهده کرد.
گفتنیست هماکنون درباره دو مسئله حول برجام سکوتهای عجیبی وجود دارد.
سکوت اول راجع به برخی امور صریح خلاف قانونی است که در متن برجام و قطعنامه شورای امنیت قید شده است. (نظیر ماجرای اشاره شده در بحث پروتکل الحاقی و اشاره قطعنامه به فعالیتهای موشکی جمهوری اسلامی ایران)
و سکوت دوم نیز درباره چیستی سرنوشت گزارش کمیسیون ویژه بررسی برجام به مجلس و نفی یا تأیید فرضی به نام احتمال تصویب تشریفاتی و بدون اصلاح برجام در مجلس است.
منبع:فارس
